Gönderen: nehir in bir etiket on
Ağu 13, 2008
paşa oğlum benim sen benim şu hayatta başıma gelen en güzel şey oldun.14 aralık günü dünyaya gözlerini açtın tam 1ay erken bana en güzel sürprizi yapmıştın.Senin doğduğun günün ertesi istanbul senelerdir öyle kar görmemişti senin bereketindi o biliyorum canım benim,hatta deden sana takam isim bile takmıştı'karla gelen adam'sen getirmiştin o karı.Aramızda abo uyuşmazlığı olmuştu benim kanım 0+ seninkide a+olunca sen sarılığı daha ağır geçirmeye başlamıştın.Sonra seni mor ışığa alacaklarını söylediler benide eve yolladılar hiç birşey anlamamıştım.Keşke hiç gitmeseymişim çünkü yoğun kardan dolayı yollar kapandı sen hastanede bir başına kaldın.Ben ananenlerde kalıyodum sütümü sağıp dedenle ve babanla hastaneye yolladım 10dk sonra geri geldiler ellerinde biberon babam kızım yolları kapamışlar polis çevirdi geri dönün diyince ağlama krizine girdim canım babama çok üzüldüm çünkü çok üzülmüştü sana süt getirmeye gelirken geri çevirmişlerdi adamı.O gece birden ateşim yükseldi titredim uzun bir süre üzüntüden sonra annem ablam teselli etti çıkıcak yavrun böyle yaparsan sütün kaçacak yapma güçlü ol diye..
Bende güçlü oldum 2gün sonunda çıkardık seni hastaneden ama kolunda bir yanık iziyle hemşire küvozden alırken seni kolunu çarpmış köşeye o iz hala duruyor geçmedi bu doğum hikayesie hala aklımdan silinmedi silinmiycekte iyiki doğurmuşum seni paşam benim yaşama sebebim oğlum benim ölsem bile seni hep sevicem....
