Gönderen: öznur in bir etiket on
Ağu 15, 2008
31 Temmuz 2008 Perşembe... Güzel yavrum merakla ne zaman gelecek diye beklediğimiz ilk incin bugün göründü. Her sabah ve akşam acaba gelmiş mi diye ağzına bakıp hep hüsranla geçen günlerin ardından bugün Elif yengenin beni arayıp telefonda 'Zeyno'nun dişi çıkmış' demesi ile tarifi mümkün olmayan duygular seline kapıldım. Gözyaşlarım süzülürken babanı arayıp müjdeli haberi onada verdim. Evde bekleyen misafirlerin ağzını tatlandırmak için tatlı alıp koşa koşa eve geldim. Hemen test etmeliydim gerçekten dişin mi çıkmıştı? Yoksa yengen yanılmış olabilir miydi? Mutfaktan aldığım çaybardağını diş etlerine değdirirken 'Çıt çıt çıt diye duydugum sesle yeniden gözyaşlarım süzüldü... Minik yavrum Zeynom bugün biraz daha büyümüştü... Artık onunda bir DİŞİ vardı... Dileğim diğer dişlerini ağrısız sızısız çıkarman yavrum... Seni sonsuz aşkla seven ANNEN...
Gönderen: öznur in bir etiket on
Ağu 15, 2008
Henüz 55 günlüksün anneannenlere gidiyoruz.Yol boyunca uyudun sayılır.Amcan bir istasyonda duruyor Annen seni besliyor ve sen herzamanki gibi kakanı yapıyorsun.Annen seviniyor bu olaya(senin altını değiştirmek için arabayı durdurması gerekmeyecek). Yolculuk saat 2.30 gibi bitiyor.Sen yoldan kaynaklanan bir huzursuzluk yaşıyorsun ve sürekli ağlıyorsun.Anneannen deden ve teyzelerin ağlamandan dolayı sevemiyorlar seni. Annen onlara aslında çok ağlayan bir bebek olmadığını söylüyor. Neyseki ertesigün kendine geliyorsun.Henüz insanlara tepki vermiyorsun.Sadece gözlerinle takip edebiliyorsun.Arada gülümsüyorsun ama insanlara karşılık olarak değil.Anneannen teyzelerin orda kaldığımız süre içerisinde sana gülmeyi öğretiyorlar. Artık seslere tepki olarak gülüyorsun.Deden seni öpmeye kıyamıyor (sakal ve bıyığı batar diye)uzaktan seviyor seni... Teyzelerin paylaşamıyor seni, elden ele dolaşıyorsun. Hergün bir kıyafet giyip cicilerini gösteriyorsun onlara.Çok şanslı bir bebek olduğunu söylüyorlar.Şansın ve bahtın hep açık olur inşallah....Minik meleğim benim....
Gönderen: öznur in bir etiket on
Ağu 14, 2008
İlk gün meleğim öyle yorgunsun ki uyanmıyorsun.Annen emzirme saatlerinde seni alıp emziriyor sonra yatağına koyuyor.Ertesi günün gecesi ve takip eden geceler uyutmuyorsun anneni.Annen uykusuzluğun ne olduğunu anlıyor sayende ve aslında annesinin ne kadar değerli olduğunu...Yıllar sonra sende ANNELİĞİ tadarsın inşallah.Anneliğin ne kadar mükemmel, kutsal bir o kadarda emek istediğini anlarsın... Sana bakmaya doyamıyor annen.Bol bol öpüp kokluyor ve Allah'a şükrediyor 'Bana bu kadar güzel bir duyguyu yaşattığı için'... Hergün bir kıyafetini giydiriyor.Bol bol fotograflarını çekiyor ve gece yatağına girdiği zaman (sen uyurken) o fotoğraflara bakıp bakıp özlem gideriyor.Yattığın zamanlarda bile özlüyor seni... ANNEN...
