Annenim Ben Senin...
Gönderen: öznur in bir etiket on Ağu 11, 2008
Senin gülüşünle şenledi evim, hayatım, dünyam yavrucağım. Hani o ilk yağmuru yağar ya baharın şenlenir etraf rengarenk olur doğa, senin gelişinde beni şenlendirdi.Hayatıma renk kattın küçüğüm...Öpmeye ,bir yerin incinir diye tutmaya kıyamıyorum, bakmaya doyamıyorum, sen uyurken bile seni özlüyorum... Annenim ben senin... Ağladığında sana koşan ,hastalandığında başucunda bekleyen, sana hep sevgi dolu gözlerle bakan, bedenim yorulsa bile ruhu hep seni koynunda taşıyan... Annenim ben senin...El ele verip mücadele edeceğiz seninle ,yelken açacağız saadet dolu günlere , üstesinden geleceğiz tüm engellerin. Sen şarkılar söyleyeceksin başarının şerefine.Bense seni izleyeceğim, dalıp gideceğim o kocaman yüreğinin yüzüne vurmuş güzelliğine... Elini bırakmayacağım bir tek gün bile... Üzülüp ağladığında, mutluluktan havalara uçtugunda, umuda yolculuğunda, bedenimle ve ruhumla herzaman seninle olacağım... Çünkü ben senin Annenim...






























