Hoşgeldin dünyama ZEYNOMMM

Annen seni öyle özlemiştiki sende dayanamayıp gelmek istedin aramıza daha karnımdaki gününü doldurmadan. Fark edemedim gelmek üzere olduğunu. 12 Aralık'ta bekliyorduk seni sen ise surpriz yapıp 5 Aralık'ta 39+0 günlükken merhaba dedin bize, hayata. Ne iyi ettin de geldin. Hoşgeldin yavrum hoşgeldin...

5 Aralık sabahı saat 6:00 da lavaboya gitmak üzere uyandı annen. Gelip yatağına uzanmıştıki ıslandığını hissetti. Kalkıp üzerini değiştirdi ve şaşırmıştı hiç ağrısı yoktu. Acaba mı dedi kendi kendine 'yok canım' dedi. Böyle ağrısız başlayamazdı doğum öyle biliyordu.Yatağına uzandı o da ne!! karnı kasılmaya başladı.İLK SANCI!!!! saate bakmayı ihmal etmedi annen 10 dakikada ikinci sancı gelmişti.Annen babana 'kalk' dedi bugün büyük gün kızımıza kavuşacağımız gün' dedi.Babanın eli ayağına dolaşmıstı.Annen gayet sakindi (henüz sancıları keskinleşmemişti başına geleceklerden bi haberdi) Baban doktoru aradı. Hastahaneye gitme vakti gelmişti. Elif yengen ve babanla hastahanenin yolunu tuttuk.. Daha iki gün önce annen rutin kontroller için doktora gitmişti. Dr Kemal Coşkun annene 'sende hiç doguracak göz yok, doğuracak gibi bakmıyorsun' demişti. Annen Allah'a şükrediyordu dualarını kabul ettiği için (hamileleik süresince Allah'a doğum için hastahaneye gittiğinde 'doğum başlamış' denmesi için dua etmişti) nstnin yolunu tuttuk saat 9 olmuştu artık sancılar daha keskin ve 3 dakikada bir gelmeye başlamıştı. Saat 9:45 gibi doğum haneye alındı annen iki saate yakın yatarak, gezinerek sancılarını çekti.Artık sancılar dayanılmaz hal almıştı.'beni uyutun uyandığımda kızımı kucağımda görmek istiyorum' diyordu. Bu söylediklerinin boşa oldugunu annende biliyordu... Sancılar çok kısa süreli olduğu için seni haznede baya beklettim bebeğim. Doktorunda yarımı ile(üstten iterek) sen doğuyorsun12:05 okadar yorulmuşsinki ağlayamıyorsun. Seni çok yorduğum için özürdiliyorum bebeğimm Doktor seni bana bağlayan kordonu kesip masada ağzını burnunu aspire ediyor sonra kaldırıp poponu tokatlıyor ve işte güzel kızım sesin duyuluyor.. İnanamıyorum bebeğimm.. Sonrası tarifi mümkün olmayan bir mutluluk. Sen ağlıyorsun, ben ağlıyorum, baban baş ucunda ağlıyor... Bir anda dinen sancılar, yeniden nefes almak... Senin melek yüzün, cennet kokun.. Yeryüzünde beraber nefes almak... Acayip bir titreme tutuyor anneni üstünü giydirip kat kat battaniyelerle örtüyorlar... Saat 13:30 - 14:00 gibi anneni odaya alıyorlar. Kurtlar gibi acıkmış annen, baban ona yiyecek birşeyler getiriyor ve..... Buluşma zamanımız geldii. İlk sütünü emmek üzere veriyorlar seni bana Allah'ım bu ne güzel varlık, bu cennet kokusu, bakmaya doyamıyor ve aşık oluyor annen sana.. Akşam saat 6 gibi hastahaneden ayrılıp evimize geliyoruz. Hoşgeldin evimize, evine, dünyaya, dünyama hoşgeldin ZEYNOMMM . İyiki geldin.. Senden önce nasıl yaşadıgını unuttu annen. Şuan 35 günlüksün ve melek yüzünle, menekşe gözlerinle, cennet kokunla hoşgeldin. İyiki doğurmusum seni. Umarım yıllar sonra sana 'keşke hiç doğmamış olsaydım'ı dedirtmeyecek kadar güzel bir hayatın olur ve doğruluktan, dürüstlükten şaşmazsın. İyilik sever olur, insanları sırf allah yarattığı için sever, sevilirsin .... Canım yavrum, Cennet kokulu kuzum, Meleğimm, Arı mayam...

Seni sonsuz aşkla seviyorummmm

.....ANNEN......