Gizemcim 42 günlüktü işe başlamak zorunda kaldım iş yerim yakın olduğu için sabahları emzirip işe gidiyor öğlenleride emzirmek için geliyordum öyle bi koşturmaca ile ancak 3 ay dayanabildim ve mamalara başladık 3 ayı bitmişti birgün  uyandığını ve hiç sesinin çıkmadığını fark ettik. meğer kızım baş parmağını farkettmiş şapur şupur parmağını emiyor önceleri bu hali çok sevimli gelmişti. ama sonraları bıraktırmak için çok uğraştık 6 yaşına gelmiş ve hala parmağını emiyordu.o da emmek istemiyordu ama emmeden uyuyamıyordu hatta parmağını emdiğini kimse görmesin diye başını yastığın altına koyuyor gene emerken uyuyordu. baş parmağımıza oje sürdük eldiven taktık kına yaktık aklımıza gelen duyduğumuz herşeyi denedik ama olmadı.  herakşam uyurken ben ona masal anlatırdım birğün horhor canavarı diye bi masal uydurdum. horhor canavarının hergece uyuyan çocukları gezdiğini parmağını emenleri bulunca çuvalına doldurup kömürlüğe götürdüğünü uydurdum ve kızım parmak emmeyi bıraktı . böyle korkutarak bırakmasını istemezdim ama artık çare bulamamıştım. ama çok büyük hata yaptığımı çok sonraları fark ettim kızım daha sonra kötü rüyalar görmeye başladı bu rüyaların altında yatan gerçekte horhor canavarıydı. sonralarıda böyle birşey olmadığını anlatmak için çok zorlandım. bazı hataları yanlışları düzeltmek için başka hatalarda yapıyoruz ve yaparken bunu fark etmiyoruz ama bu gerçekler yıllar sonrada olsa karşımıza çıkıyor.