İlk şehirlerarası yolculuğuna çıkıyorsun...
Gönderen: öznur in bir etiket on Ağu 15, 2008
Henüz 55 günlüksün anneannenlere gidiyoruz.Yol boyunca uyudun sayılır.Amcan bir istasyonda duruyor Annen seni besliyor ve sen herzamanki gibi kakanı yapıyorsun.Annen seviniyor bu olaya(senin altını değiştirmek için arabayı durdurması gerekmeyecek). Yolculuk saat 2.30 gibi bitiyor.Sen yoldan kaynaklanan bir huzursuzluk yaşıyorsun ve sürekli ağlıyorsun.Anneannen deden ve teyzelerin ağlamandan dolayı sevemiyorlar seni. Annen onlara aslında çok ağlayan bir bebek olmadığını söylüyor. Neyseki ertesigün kendine geliyorsun.Henüz insanlara tepki vermiyorsun.Sadece gözlerinle takip edebiliyorsun.Arada gülümsüyorsun ama insanlara karşılık olarak değil.Anneannen teyzelerin orda kaldığımız süre içerisinde sana gülmeyi öğretiyorlar. Artık seslere tepki olarak gülüyorsun.Deden seni öpmeye kıyamıyor (sakal ve bıyığı batar diye)uzaktan seviyor seni... Teyzelerin paylaşamıyor seni, elden ele dolaşıyorsun. Hergün bir kıyafet giyip cicilerini gösteriyorsun onlara.Çok şanslı bir bebek olduğunu söylüyorlar.Şansın ve bahtın hep açık olur inşallah....Minik meleğim benim....






























